Valdrik Ashborne

Nie obiecam, że wygram. Obiecam, że nie zostawię cię samego przed ciosem.

Appearance

Valdrik Ashborne jest wysokim, postawnym Nieumarłym, którego sylwetka wciąż zdradza lata wojskowego wyszkolenia. Jego ciało nosi ślady śmierci i rozkładu, lecz pomimo upływu lat zachowało siłę dawnego wojownika. Poszarzała skóra, zapadnięte policzki i chłodne, jarzące się oczy nadają mu ponury wygląd.

Nosi ciężką, wysłużoną zbroję płytową, na której widnieją ślady licznych bitew. Niektóre jej elementy pamiętają jeszcze czasy służby w Lordaeronie. Nie dba o ozdoby ani bogactwo, przedkładając wytrzymałość wyposażenia nad jego wygląd.

Przy lewym ramieniu spoczywa masywna tarcza z niemal całkowicie zatartym symbolem Srebrnej Ręki. Valdrik nigdy nie pozwolił go odnowić. Uważa, że blizny pozostawione na tarczy są świadectwem tych, których udało mu się ocalić, i tych, których nie zdołał ochronić.

U jego boku wisi jednoręczny miecz o prostym, wojskowym wykonaniu. Porusza się spokojnie, oszczędnie i z wyraźną dyscypliną. Nawet stojąc bezczynnie, instynktownie obserwuje otoczenie, jakby wciąż pełnił wartę.

Personality

Valdrik jest człowiekiem dawnych zasad, choć od dawna nie należy już do świata żywych. Cechują go opanowanie, cierpliwość i głęboko zakorzenione poczucie obowiązku. Rzadko podnosi głos, a jego słowa są zwykle krótkie i przemyślane.

Nie ufa łatwo, lecz raz zdobyte zaufanie traktuje jak zobowiązanie. Ceni lojalność, odwagę i odpowiedzialność za towarzyszy. Nie toleruje okrucieństwa wobec bezbronnych, niezależnie od ich pochodzenia czy przynależności.

Pomimo swojej przeszłości nie uważa się za bohatera. Pamięta tych, których nie zdołał ocalić, a poczucie winy bywa dla niego cięższe niż stalowa zbroja.

Do Światłości podchodzi z szacunkiem, ale również z niepewnością. Pamięta jej moc i nauki Srebrnej Ręki, jednak jego nieumarła natura sprawia, że korzystanie z niej jest bolesnym przypomnieniem tego, kim był za życia.

W towarzystwie bywa powściągliwy i surowy, choć potrafi okazać życzliwość, a czasem nawet suchy, żołnierski humor. Woli słuchać niż mówić. Nie szuka przywództwa, lecz w obliczu zagrożenia naturalnie przejmuje odpowiedzialność za bezpieczeństwo innych.

W walce nigdy nie porzuca towarzyszy. Wierzy, że obowiązkiem wojownika nie jest zadanie ostatniego ciosu, lecz dopilnowanie, aby pozostali mogli wrócić do domu.

History

Valdrik dorastał w Lordaeronie, gdzie szybko nauczył się, że w czasie wojny najważniejszy bywa nie ten, kto zadaje najmocniejszy cios, lecz ten, kto potrafi osłonić innych. Podczas Drugiej Wojny służył jako młody żołnierz. Po wojnie wstąpił do Srebrnej Ręki i został paladynem. Nie był sławnym bohaterem ani wielkim dowódcą. Był żołnierzem, któremu powierzano obronę dróg, posterunków i ludzi wycofujących się spod ataku. W walce polegał na mieczu, ale to tarcza najlepiej oddawała jego charakter: Valdrik wolał utrzymać pozycję i dać innym szansę na ucieczkę, niż ruszać za chwałą.

Podczas Trzeciej Wojny osłaniał cywilów uciekających przed Plagą. Zginął, pozostając na tyłach, by zatrzymać nacierających nieumarłych. Plaga odebrała mu wolę i uczyniła swoim sługą. Gdy odzyskał wolność jako Forsaken, dawna przysięga nadal była częścią jego tożsamości. Dołączył do swoich pobratymców, bo uznał, że oni także zasługują na ochronę i prawo do samodzielnego wyboru. Światłość jednak nadal odpowiada na jego wezwanie, choć jej moc zadaje mu ból. Valdrik nie widzi w nim kary ani powodu do skruchy to po prostu cena, którą płaci jego nieumarłe ciało.

Jego tarcza jest stara, poobijana i wielokrotnie naprawiana. Kiedyś widniał na niej znak Srebrnej Ręki; dziś jest niemal całkowicie starty. Valdrik nie namalował na nim nowego symbolu. Tarcza ma mu przypominać, kogo chroni, a nie komu ma być posłuszny.