Alistair Kost

Wygląd

Wysoki blondyn, o szerokich barkach, i nieproporcjonalnie długimi rękoma.

Charakter

Gadatliwy, zaradny, i o miękkim sercu. Nienawidzi siebie za brak odwagi w Stratholme.

Historia

Alistair urodził się jako prosty chłop w Hearthglen, daleki od wielkich spraw królestwa. Gdy zaraza ogarnęła miasto, a książę Arthas przybył z wojskiem, by je bronić, Alistair był jednym z wielu cywili, którzy ukrywali się w domach i modlili o ratunek. Po odparciu nieumarłych, poruszony widokiem walki i słowami księcia, zaciągnął się do jego oddziałów. Wierzył wtedy, że służy słusznej sprawie i że Światło stoi po stronie Lordaeronu.

Podczas czystki Stratholme coś w nim pękło. Gdy rozkazano zabijać chorych, którzy jeszcze żyli i błagali o litość, Alistair nie zdołał podnieść broni. Zamiast wykonać rozkaz, uciekł z płonącego miasta, zostawiając towarzyszy i własny honor za sobą. Niedługo potem, już po tym, jak Arthas zabił króla Menethila, Alistair zginął z rąk Plagi, która wciąż pustoszyła ziemie. Został przywrócony do życia przez Króla Lisza, a świadomość wróciła mu dopiero po kilku latach. Wędrując w okolicach Andorhalu, natknął się na starą księgę należącą do paladynów Srebrnej Ręki. Zaczął ją czytać potajemnie, a potem uczyć się o Świetle na własną rękę, bez mentora i bez zakonu.

Dziś Alistair nazywa siebie „Śmiałym”, choć sam wie, że jest to bardziej aspiracja niż fakt. Gdy przyzywa Światło, ciało płonie mu bólem, a on przyjmuje to cierpienie jako należną pokutę za tchórzostwo w Stratholme. Nie szuka przebaczenia u żywych ani uznania wśród nieumarłych – chce jedynie stać się kimś, kto następnym razem nie ucieknie.